دوقلوهای افسانه ای

این بار هم می روی ودر هوای بی تویی

                من می مانم و بادهای دلتنگی

وهمیشه اگر نه گاهی ابر کوچک                     گلویی که می بارد بی تو

                                                   با تمام زنانگی

وتو می آیی دوباره اینبار از پس قرنها

با چتری بسته وبا یک ترنم رگباری

باچشمانی که سالهاست در برابر چشمانم مرده   وچه کابوس تلخی خواهد بود

که دوباره دلم در چشم هایت جا بماند و تو در نفسهایم ..............